Kantohon kirves iski
Välehen kaula kalpea
Pursu puna juurakolle
Heräs aamun valkea
Lepää ainaisesti
Vain nimi kiveen jää
Huoran alla helvetissä
Miksi jäisin elämään
Ei nouse nuollen niellyt
Orjan kihlat kaulassansa
Laski hallan manan kinnas
Jäätyy veri sammalilla | L'ascia colpisce il moncone
Un pallido collo nel mezzo
Dissanguato sul prato
In una bianca alba
Eterno riposo
E' soltanto una frase
Per una puttana all'inferno
Perchè è vissuta
Trafitta da una freccia non si alza più
Legata con le catene di uno schiavo
La mano della morte la accarezza
Mentre il sangue si congela sul terreno |